Կազմակերպության տնօրենը, որտեղ ես աշխատում եմ, բոլորիս կարծիքով շատ «դառը» մարդ է, ոչ մի դեպքում, ոչ մեկին չի զիջում բայց․Նրա այդ քայլից բոլորս շոկի մեջ էինք

Կազմակերպության տնօրենը, որտեղ ես աշխատում եմ, բոլորիս կարծիքով շատ «դառը» մարդ է, ոչ մի դեպքում, ոչ մեկին չի զի-ջում բայց․․․Նրա այդ քայլից բոլորս շոկի մեջ էինք Ես շուրջ 5 տարի է աշխատո ւմ եմ խոշոր ընկերո ւթյունում: Այդ ընկերո ւթյունում աշխատո ւմ է շուրջ 300 մարդ: Մեր տնօրենը շատ դա ժան մարդ է, նրա հետ լեզու գտնելն ան հնար է: Նա կարելի է ասել անմարդ կային կանոն ներ է մտցրել, և բոլ որս պար-տադիր կերպով ենթարկվում ենք:Եթե հանկարծ որևէ մեկը փորձվի խախտել այդ կանոններից գեթ մեկը, անմիջապես կազատվի աշխատանքից: Ոչ ոք չի ցանկանում առանձնապես առնչություն ունենալ

նրա հետ: Նրա դեմքին այսքան ժամա նակ ժպիտ չենք տեսել նո ւյնիսկ տոն օրերին: Ես և ինձ նման շատերը, եթե կարողա նայինք աշխա-տանք գտնել, սիրով դուրս կգայինք այդ ընկերությունից:Մի անգամ նա շտապ իր մոտ կանչեց մեր աշխատողներից մեկին՝ Լենա-յին: Մենք խիստ անհանգստացանք,որովհետև տնօերնի կաբինետ մտնողը,այնտեղից դուրս է գալիս խիստ նկատողություն ստա-ցած և շատ անտրամադիր:Կես ժամ բոլորս շունչներս պահած սպասում էինք,թե ինչ կասի Լենան դուրս գալուց հետո:Մենք նրան առանձնահատուկ ձևով էինք վերաբերվում, նրա տղայի մոտ քաղց կեղ էին հայտնա բերել, տղայի բո ւժման համար անհրաժեշտ էր մեկնել Գերմանիա, սակայն Լենան չուներ այդ բուժման գումարը: Նա վաճառքի էր դրել իր բնակարանը, լավ իմանալով որ տղայի հետ փողոցում էր հայտնվելու:Լենան տնօերնի կաբինետից դուրս

եկավ դողացող ձեռքերով և արցունքներով ողողված դեմքով, ձեռքին ինչ որ թղ թեր կային,մենք մտածեցիինք, որ նրան հավանա-բար հեռացրել է աշխատանքից: Երբ նրան հանգստացրինք, նա ասաց, որ տն օրենը վճարել է Գերմա նիայում բու ժման վճարը: Մեր բերանը զարմանքից բաց մնաց:Մենք ավելի ուշ իմացանք, որ մեր տն օրենի որդին մահա ցել էր քաղց կեղից և այդ ժամանակ նրա կողքին ոչ ոք չի եղել, որ նրան օգնի:Այդ օրվանից սկսած մենք պաշտում ենք մեր տնօրենին: