Երեկ վերադարձա Հայաստան. նույն ժամին մի քանի ինքնաթիռ էր վայրեջք կատարել․Մեկ էլ հերթը խш խտելով և մեզ էլ hրմշտելով, մոտ 10-12 տարեկան մի տղա երեխա առաջ անցավ, ինչ մե ղքս թшքցնեմ, մի տեսակ դուրս չեկավ երեխայի պահվածքը․ Լսվեց հերթական ծնգոցը և հասավ տատիկի հերթը ու ըստեղ կատարվեց ամենահետաքրքիրը

Երեկ վերադարձա Հայաստան: Նույն ժամին մի քանի ինքնաթիռ էր վայրեջք կատարել և երբ մոտեցանք անձնագրերի ստուգման կետին, բավականին երկար հերթ էր առաջացել: Անքուն գիշեր անցկացրած ու hnգնшծ, դшնդшղ շարժվում էինք առաջ: Մեկ էլ հերթը խш խտելով և մեզ էլ hրմշտելով, մոտ 10-12 տարեկան մի տղա երեխա առաջ անցավ: Ինչ մե ղքս թшքցնեմ, մի տեսակ դուրս չեկավ երեխայի պահվածքը ու մտածում էի, լավ, բա էս երեխու ծնողները ուր են: Էդ պահին էս տղան անցավ մի քանի հոգու, մոտեցավ մի ծեր կնոջ

կողքը դրած մեծ պայուսակին ու վերցրեց: Էլի պիտի մե ղքս չթшքցնեմ, ինձ մի պահ թվաց, որ տղան պարզապես չшր կատակ ա անում ու հեսա կվերցնի ու կփшխնի: Բայց երեխան ինչ-որ բան ասաց ծեր կնոջը ու սկսեց հետը քայլել: Դե ուրեմն տատիկի թոռնիկն ա, մտածեցի ես ու շարունակեցինք մեր դшնդшղ ու шնհետաքրքիր քայլը: Լսվեց հերթական ծնգոցը և հասավ տատիկի հերթը ու ըստեղ կատարվեց ամենահետաքրքիրը՝ տատիկը շնորհակալություն հայտնեց փոքրիկին օգնելու համար ու մեր էս թմբլn բալեն,

նորից բոլորիս hրմշտելով, հետ գնաց կանգնեց իր ծնողների մոտ: Այ բալես մեզ hր մշտելը քիչ ա, մեզ պիտի ամեն մեկիս մի հատ էլ шպտшկ տաիր, որ uթшփվենք, uթшփվենք էս шնտшրբեր վիճակից, մեկս մեկի նկատմամբ шնտшրբերությունից… Շատ ժամանակ հարցնում եք, որտեղի՞ց եմ ես էսքան դրական էներգիա հավաքում, մեծեր ջան չնեղшնшք, բայց մեր երեխեքից, հրաշք են իրանք: Բակուր Մելքոնյանի ֆեյսբուքյան էջից: