Գայլը ընկավ որսորդների փորած փոսը, իսկ անտառապահը փրկեց նրան․ Մեկ տարի անց նույն գայլը անտառապահին նորից տարավ փոսի մոտ, բայց այս անգամ

Մի անգամ, երբ անտառապահը շրջում էր ձնագնացով, նա նկատեց մի գայլի, որը ընկել էր խոր փոսի մեջ: Տղա-մարդը տեսավ, որ կենդանին ի վիճակի չէ ինքնուրույն դուրս գալ, մի քանի րոպե մտածելուց հետո որոշեց իջնել և օգնել:Գայլ արդեն ծերացել էր,նա չէր կարողանում ինքնուրույն սնունդ հայթայթել, ուստի շուտով բնակություն հաստատեց անտառապահի բակում:

Տղամարդը շատ կապվեց կենդանու հետ:Այսպիսով, անցավ մեկ տարի: Մի անգամ, առավոտյան, անտառապահը նկատեց, որ գայլն իրեն շատ անսովոր է պահում: Նա հանկարծ տեղից պոկվեց և փախավ բակից: Եվ այդ ժամանակ տղամարդը հեռվից լսեց իր կենդա-նու ձայնը, հասկացավ, թե որտեղ է այն գտնվում: Գայլը նրան գետի ափ էր կանչում:Փոսի հատակին մի հոգնած կին էր նստել, նա չէր կարողացել դուրս գալ այնտեղից, և կորցրել էր բոլոր հույսերը:

Փողոցում սառնամանիքները շատ ուժեղ էին, ուստի ստիպված եղան անմիջապես գործել: Տղամարդը կապեց պարան և իջավ ներքև,նա օգնեց կնոջը դուրս գալ փոսից:Բայց նրանք չկարողացան մոռանալ միմյանց: Շուտով անտառապահն ամուսնացավ այդ կնոջ հետ:Իսկ գայլն ապրում էր նրանց հետ,կնոջը փրկելով, նա կարծես շնոր-հակալություն հայտնեց մարդուն իր բարության համար: