Իմաստուն ծերունու գաղտնիքը երջանիկ լինելու մասին. Նախ պետք է ինքդ քեզ սովորեցնես երջանիկ լինել, հետո միայն փոխանցես սերունդներիդ

Քայլում էր մի ծերունի, ինչպես արտաքինից երևում էր՝ նա կյանքը տեսել էր իր բոլոր երանգներով: Նա քայլում էր առանց շտապելու, նայում էր իրեն շրջապատող ծառերին, երբեմն հայացքն ուղղում դեպի երկինք, որտեղ սավառնում էին թռչունները: Այդ պահին հանկարծ նա նկատեց մի տղամարդու, ով մեջքին էր գցել մի մեծ ծանր ճամպրուկ: Նրա դեմքի արտահայտությունից երևում էր, թե ինչքան դժվարությամբ է այդ ծանր ճաՄպրուկը տեղափոխում: -Ինչո՞ւ ես որոշել ընտրել դժվար ճանապարհը և միշտ տառապելը,- հարցրեց իմաստուն ծերունին։ -Ես հենց այնպես չէ, որ անում եմ այս ամենը, ես տառապում եմ, որ իմ ապագա սերունդը ապրի

երջանիկ կյանքով,-պատասխանեց դժբախտ մարդը,- բոլոր իմ նախնիները այդպես են արել: -Խնդրում եմ ասա, ձեր ընտանիքի անդամներն այդպես տառապելով կարողացե՞լ են երջանիկ զգալ,- հարցրեց իմաստուն ծերունին: -Գիտե՞ս, կա այսպիսի իմաստնություն՝ անգրագետը ոչ մեկի չի կարող սովորեցնել կարդալ, իսկ նապաստակը երբեք չի կարող դաստիարակել բազեին,- ասաց իմաստունը: -Նախ պետք է առաջինը ինքդ քեզ սովորեցնես փորձել երջանիկ լինել, որից հետո արդեն դու պետք է կարողանաս քո երեխաներին դա փոխանցել: Հենց դա էլ կլինի անգնահատելին, որ կթողնես քեզնից հետո քո երեխաների համար: Անպայման հիշեք այս իմաստնությունը և կիսվեք ձեր ընկերների հետ: