Փեսա, այստեղ ես եմ ասողը, զոքանչս փորձեց խայտառակել ինձ հյուրերի մոտ, բայց չէր սպասում իմ պատասխանին

Իմ անունը Անդրեյ Է: Ընտանիքս ինձ համար ամենակարևորն է ։ Իմ հայրը ինձ նման արժեքներով է դաստիարակել։ Նա միշտ ասել է, որ աշխարհում ոչինչ չի կարող ավելի կարևոր լինել ընտանիքից և հարազատներից։ Նա միշտ օգնել է հարազատներին ինչպես ֆինանսապես, այնպես էլ մարդկային առումով ։Դժբախտաբար, հայրս մահացավ, բայց նրա արժեքները հավերժ մնացին ինձ հետ ։ Երիտասարդ տարիներին ես փորձեցի հասնել հաջողության և ֆինանսական կայունության: Դա իզուր չէր ։ Երբ հայրս մահացավ, ես դարձա ընտանիքի ղեկավար։ Հիմա ես լիովին ապահովում եմ իմ մորը և թույլ չեմ տալիս նրան աշխատանք փնտրել ։ Ես կարծում եմ, որ ֆինանսական կայունությունը ընտանիքում բացառապես տղամարդկանց պարտականությունն է ։Այս պահին ես 35 տարեկան եմ։ Արդեն տասը տարի է ամուսնացած եմ ։ Իհարկե, անմիջապես կարելի է կռահել, որ իմ կինը չի աշխատում:

Ես լիովին ապահովում եմ ընտանիքս ՝ անհրաժեշտ ամեն ինչով ։ Երբ կնոջս մայրը թոշակի անցավ, ես նրան առաջարկեցի թողնել աշխատանքը, քանի որ ցանկանում էի հեշտացնել նրա կյանքը:Ես աշխատում եմ նավթային արդյունաբերության ոլորտում։ Աշխատում եմ ղեկավար պաշտոնում, գործուղումների այլևս չեմ գնում, մշտապես գտնվում եմ քաղաքում ։ Ես ներկա եմ յուրաքանչյուր ընտանեկան տոնի: Իհարկե, բոլոր տոնակատարություններն անցնում են իմ հաշվին։ Ուստի, հարազատներս սիրում են գալ մեզ մոտ տոներին:Ես երբեք չեմ ափսոսում գումար, քանի որ ընտանիքս կարևոր է ինձ համար: Սակայն զոքանչս վերջերս շատ հաճախ է սկսել նման տոնակատարություններ կազմակերպել։ Ես նույնիսկ վճարել եմ նրա հեռավոր հարազատների տարեդարձների համար, որոնց հետ ընդհանրապես կապ չունեմ ։ Եվ ահա մի օր իմ զոքանչը չափից շատ ալկոհոլ խմեց և սկսեց վիճել իր քրոջ հետ ։ <<Այս ընտանիքում ես եմ գլխավորը։ Ես ծնել եմ այնպիսի դուստր, ո

վ կարողացել է հարուստ ամուսին գտնել: Դա ապացուցում է, որ աշխարհը կառավարում են կանայք, այլ ոչ թե տղամարդիկ>>,- ասաց զոքանչս։Ես ցնցված էի նման պահվածքից և խնդրեցի նրան հանգստանալ, ինչին զոքանչս պատասխանեց: <<Լռիր, քեզ ոչ ոք թույլ չի տվել խոսել: Այստեղ ես եմ գլխավորը:>> Այդ ժամանակ իմ համբերությունը մոտեցավ իր ավարտին, և ես ասացի նրան: <<Այստեղ գլխավոր չկա, բոլորս հավասար ենք ։ Քեզ գլխավոր համարելու համար գոնե պետք է բնակարան գնեիր բոլոր նրանց, ովքեր այստեղ ներկա են ։ Դու ապրում ես իմ հաշվին: Ես վճարում եմ քո բոլոր առողջարանների տոմսերի և այլ քմահաճույքների համար,ուստի ավելի լավ է լռես:>> Հաջորդ օրը զոքանչս զանգահարեց և ներողություն խնդրեց, բայց իմ մեջ տհաճ նստվածք մնաց այս իրադարձությունից հետո: